Wszystko zależy jeszcze od wartości każdej z osób. Ja nie potrzebuję mebli z najwyższej półki. Uważam, że te oferowane np. przez BRW są całkiem ok. Ola zna moje podejście to rzeczy materialnych i na szczęście ona ma podobne. Tzn. oboje wolimy kupić pewne rzeczy tańsze, żeby np. gdzieś sobie na to konto wyjechać. Wolimy kolekcjonować wrażenia, a nie gadżety.

Przy przeprowadzce i urządzaniu mieszkania wyłożyliśmy na wyposażenie po równo, ale sprawa jest do dogadania. Np. jak Ty nie oglądasz telewizji, a mąż chciałby plazmę 42 cale, to nie widzę konieczności dokładania się do tego towaru. Jak będziesz z tego czasami korzystać, to możesz dołożyć się w 1/3, albo powiedzieć, że dołożysz połowę, ale nie do 42″, ale np. 32″ bo taki Tobie w zupełności wystarczy.

Ciężko mi o tym teoretyzować, bo na szczęście nie mam takich dylematów

Że to takie twoje własne, autentyczne.

I wszystko taka prawda, że warto byłoby wydrukować i powiesić na ścianie : )

Zainteresowało mnie to co piszesz o fiansach, zgadzam się, że dobrze kiedy każdy ma swoje konto i każdy jest za coś odpwiedzialny (tu już kwesia dyskusyjna czy jest to ok jeśli jedna osoba płaci za jedzenie i śr chem a druga za mieszkanie, opłaty etc a moż etc a może to wynik tego, że dbasz o żonę i jej finanse
a tak serio to co w sytuacji kiedy jedno zarabia o wiele mniej niż ta druga osoba, np. żona więcej?
i co kiedy mają kupić coś do domu np. meble, sprzęt kuchenny albo zrobić remont?
mają się złożyć po połowie. moż eniepotrzebnie drążę ale jestem na etapie zastanawiania się nad tym.
w każdym razie dzięki za porusznie tego tematu

Tylko stało się to, gdy już córka była dorosła, bo w klasie maturalnej, a i tak mocno to przeżyła.
Dla dzieci to dramat. No bo nasze małżeństwo nie było patologiczne, w sensie awantur. Wyglądało na szczęśliwe. Tylko ja w tym związku miałam „wyssaną” krew.